پیوندها




آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 234
بازديدکنندگان امروز: 47
کل بازديدکنندگان: 39094
بازديدکنندگان آنلاين: 7
زمان بارگزاري صفحه: 0.5304 ثانيه
حقوق بیت المال

در منظر امام علی عليه السلام عدالت دارای يک وجه برجسته می باشد. اين موضوع در ابعاد مختلف حيات آن حضرت ظاهر شد. زمانی که ايشان به حکومت رسيدند شيوه ای را اتخاذ نمودند تا اموال به تاراج رفتۀ بيت المال را بازگردانند. امام علی (ع) که در مکتب وحی تربيت يافته بودند با نهايت شدت عليه فساد مالی به مبارزه پرداختند. ايشان راه صحيح حکومت و حمايت از فقرا را نشان دادند. شيوۀ عدالت جويانۀ امام حتی پيروان اديان ديگر را به خود جذب نمود و آن زمانی بود که ايشان طعم عذاب و تنبيه خيانت به بيت المال را با آهن گذاخته نشان دادند.
امام به کارگزاران خود دربارۀ رفتار عادلانه توصيه کرده اند و به علاوه، ايشان شخصاً بر اعمال مأموران و عوامل خود، نظارت می کردند. ما می توانيم از طريق عبارات و بيانات ايشان دريابيم که امام بدين روش عمل نموده بودند

  امام علی عليه السلام در مورد بيت المال مسلمانان بسيار سختگير بود تا آنجا که خود در سخت ترين شرايط زندگی به سر می برد و همواره خود را با افراد بی بضاعت و کم درآمد جامعه مقايسه می نمود و سطح زندگی خويش را با آنان تنظيم می نمود. به گونه ای که آن حضرت خوراک خويش را در صندوق مي گذاشت و آن را مهر ميزد که مبادا ديگران خورشتی بر آن بيفزايند. می فرمود دوست ندارم به جز چيزی که بدان علم دارم چيز ديگری در شکم وارد کنم خوراک آن حضرت غالباً نان جو و سرکه يا نمک، مايعات چرب گياهی، شير و خرما بود در حالی که ديگران از نان گندم و گوشت استفاده می کردند و اگر او می خواست می توانست بهترين غذاها را برای خود و خانواده اش تهيه کند. چون، عير از بيت المال، اموال خصوصی فراوانی در اختيار داشتند. اما امام عليه السلام اين رفتار را به عنوان يک الگو انجام داده و می خواست فرهنگ جامعۀ اسلامي را به اين سوی رهنمون سازد. و کارگزاران، از هر جهت الگو و اسوۀ مردم باشند.


امام عليه السلام عثمان بن حنيف فرماندار بصره را که در ميهمانی اشرافي يکی از ثروتمندان بصره شرکت کرده بود از همين جهت مورد اعتراض و سرزنش قرار داد، به او فرمود:
«آگاه باش هر پيروی را امامی است که از او پيروی می کند، و از نور دانشش روشنی می گيرد، آگاه باش امام شما از دنيای خود به دو جامۀ فرسوده، و دو قرص نان رضايت داده است، بدانيد که شما توانايی چنين کاری را نداريد، اما با پرهيزگاری و تلاش فراوان و پاکدامنی و راستی، مرا ياری کنيد.»


لباس او بسيار ساده و غالباً متشکل از يک شلوار تا نصف ساق، يک پيراهن تا روی پا و يک دوش انداز که از جلو تا روی سينه و از پشت تا روی باسن را مي پوشانيد که جنس آن ها از پشم يا کرباس و ارزش آن ها از سه تا چهار درهم و يا يک دينار تجاوز نمی کرد. همچنين تا جايی که امکان داشت امام لباس خويش را وصله می زد و از خريد لباس نو اجتناب می نمود.»



.